ZASADY ORZECZNICTWA W CHOROBACH NARZĄDU MOCZOWEGO

W orzecznictwie chorób narządu moczowego tak jak i innych narządów należy uwzględnić: 1) niezdolność do pracy w rozumieniu ubezpieczenia chorobowego; 2) niezdolność do pracy w ogóle, czyli inwalidztwo. Osoby dotknięte ostrą chorobą narządu moczowego, są niezdolne do pracy zawodowej przez cały okres choroby aż do zupełnego wyzdrowienia, zatem często przez kilka miesięcy. Szczególnie dotyczy to ostrego rozlanego zapalenia kłębków nerkowych, które w razie wczesnego powrotu do pracy łatwo przechodzi w zapalenie przewlekłe. Orzekanie w przewlekłych chorobach narządu moczowego wymaga uwzględnienia: 1) siedziby choroby w narządzie moczowym; 2) rodzaju choroby; 3) okresu choroby; 4) stanu narządu krążenia; 5) stan u dna oczu; 6) stanu narządu krwiotwórczego a to ze względu na jego wpływ na przerost serca; 7) ogólnego stanu chorego. Przewlekłe choroby narządu moczowego wyłączają pracę w zawodach, których wykonywanie naraża chorego na częste przeziębienia lub zakażenia, a także w takich, które wymagają dużych wysiłków fizycznych. Natomiast choroby te pozbawiają zdolności do pracy w ogóle w okresach zaostrzeń. Duże upośledzenie sprawności nerek, duże zmiany w narządzie krążenia i na dnie oczu, uporczywe obrzęki i przesięki i duży białkomocz powodują niezdolność trwałą (inwalidztwo). Za niezdolnych do pracy należy uznać także chorych dotkniętych gruźlicą pęcherza moczowego w okresie częstego, bolesnego parcia na mocz i uporczywego krwiomoczu a także nowotworami złośliwymi narządu moczowego nie nadającymi się do leczenia chirurgicznego. [więcej w: stomatolog Warszawa, stomatolog wrocław, dentysta Białystok ]

Tags: , ,

Comments are closed.